6 | GEN 1:6 | Potem Bóg powiedział: Niech stanie się firmament pośrodku wód i niech oddzieli wody od wód. |
7 | GEN 1:7 | I uczynił Bóg firmament, i oddzielił wody, które są pod firmamentem, od wód, które są nad firmamentem. I tak się stało. |
8 | GEN 1:8 | I Bóg nazwał firmament niebem. I nastał wieczór i poranek, dzień drugi. |
14 | GEN 1:14 | Potem Bóg powiedział: Niech się staną światła na firmamencie nieba, by oddzielały dzień od nocy, i niech stanowią znaki, pory roku, dni i lata. |
15 | GEN 1:15 | I niech będą światłami na firmamencie nieba, aby świeciły nad ziemią. I tak się stało. |
17 | GEN 1:17 | I Bóg umieścił je na firmamencie nieba, aby świeciły nad ziemią; |
20 | GEN 1:20 | Potem Bóg powiedział: Niech wody hojnie wydadzą żywe istoty, a ptactwo niech lata nad ziemią, pod firmamentem nieba. |
45 | GEN 2:14 | Nazwa zaś trzeciej rzeki – Chiddekel; płynie ona na wschód ku Asyrii. A czwarta rzeka to Eufrat. |
63 | GEN 3:7 | I otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy. Spletli więc liście figowe i zrobili sobie przepaski. |
83 | GEN 4:3 | Z biegiem czasu zdarzyło się, że Kain przyniósł PANU ofiarę z plonów ziemi. |
84 | GEN 4:4 | Także Abel przyniósł z pierworodnych swej trzody i z ich tłuszczu. A PAN wejrzał na Abla i jego ofiarę. |
85 | GEN 4:5 | Lecz na Kaina i jego ofiarę nie wejrzał. Kain rozgniewał się bardzo i spochmurniała jego twarz. |
101 | GEN 4:21 | Jego brat miał na imię Jubal, a był on ojcem wszystkich grających na harfie i na flecie. |
138 | GEN 5:32 | A gdy Noe miał pięćset lat, spłodził Sema, Chama i Jafeta. |
148 | GEN 6:10 | A Noe spłodził trzech synów: Sema, Chama i Jafeta. |
152 | GEN 6:14 | Zbuduj sobie arkę z drewna gofer, zrobisz w arce przegrody i oblejesz ją wewnątrz i na zewnątrz smołą. |
173 | GEN 7:13 | W tym właśnie dniu weszli do arki Noe oraz jego synowie – Sem, Cham i Jafet, a z nimi żona Noego i trzy żony jego synów. |
224 | GEN 9:18 | A synami Noego, którzy wyszli z arki, byli: Sem, Cham i Jafet. Cham jest ojcem Kanaana. |
229 | GEN 9:23 | Wtedy Sem i Jafet wzięli szatę, założyli ją sobie na ramiona, weszli tyłem i zakryli nagość swego ojca; a ich twarze były odwrócone, tak że nie widzieli nagości swego ojca. |
233 | GEN 9:27 | Niech Bóg rozprzestrzeni Jafeta i niech mieszka on w namiotach Sema, a niech będzie Kanaan jego sługą. |
236 | GEN 10:1 | Oto dzieje rodu synów Noego: Sema, Chama i Jafeta, którym po potopie urodzili się synowie. |
237 | GEN 10:2 | Synowie Jafeta: Gomer, Magog, Madaj, Jawan, Tubal, Meszek i Tiras. |
238 | GEN 10:3 | Synowie Gomera: Aszkenaz, Rifat i Togarma. |
248 | GEN 10:13 | Misraim zaś spłodził Ludima, Ananima, Lahabima i Naftuchima; |
249 | GEN 10:14 | Oraz Patrusyma, Kasluchima (z których pochodzą Filistyni) i Kaftoryma. |
256 | GEN 10:21 | A Semowi, ojcu wszystkich synów Ebera, bratu Jafeta, który był starszy, urodzili się synowie. |
261 | GEN 10:26 | Joktan spłodził Almodada, Szelefa, Chasarmaweta i Jeracha; |
264 | GEN 10:29 | Ofira, Chawilę i Jobaba; ci wszyscy byli synami Joktana. |
265 | GEN 10:30 | A obszar ich zamieszkania ciągnął się od Meszy w kierunku Sefar, wschodniej góry. |
314 | GEN 12:15 | Ujrzeli ją też dostojnicy faraona i chwalili ją przed nim. I zabrano tę kobietę do domu faraona. |
316 | GEN 12:17 | PAN jednak dotknął faraona i jego dom wielkimi plagami z powodu Saraj, żony Abrama. |
319 | GEN 12:20 | I faraon rozkazał o nim swoim ludziom, i odprawili go wraz z żoną i wszystkim, co było jego. |
338 | GEN 14:1 | Za dni Amrafela, króla Szinearu, Arioka, króla Ellasaru, Kedorlaomera, króla Elamu i Tidala, króla narodów; |
342 | GEN 14:5 | I tak w roku czternastym nadciągnął Kedorlaomer z królami, którzy z nim byli, i pobił Rafaitów w Asztarot-Karnaim, Zuzytów w Ham, Emitów w Szawe-Kiriataim; |
346 | GEN 14:9 | Z Kedorlaomerem, królem Elamu, Tidalem, królem narodów, Amrafelem, królem Szinearu i Ariokiem, królem Ellasaru – czterech królów przeciw pięciu. |
362 | GEN 15:1 | Po tych wydarzeniach słowo PANA doszło do Abrama w widzeniu: Nie bój się, Abramie. Ja jestem twoją tarczą i twoją niezmiernie obfitą nagrodą. |
363 | GEN 15:2 | I Abram powiedział: Panie BOŻE, co mi dasz, skoro ja jestem bezdzietny, a szafarzem mego domu jest ten Damasceńczyk Eliezer? |
379 | GEN 15:18 | W tym właśnie dniu PAN zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: Twemu potomstwu dam tę ziemię, od rzeki Egiptu aż do wielkiej rzeki, rzeki Eufrat; |
381 | GEN 15:20 | Chetytów, Peryzzytów i Refaitów; |
400 | GEN 17:2 | A zawrę moje przymierze między mną a tobą i rozmnożę cię bardzo obficie. |
418 | GEN 17:20 | Co do Izmaela też cię wysłuchałem. Oto błogosławiłem mu i uczynię go płodnym, i rozmnożę go bardzo obficie. Spłodzi on dwunastu książąt i uczynię go wielkim narodem. |
550 | GEN 22:2 | I Bóg powiedział: Weź teraz swego syna, twego jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do ziemi Moria i tam złóż go na ofiarę całopalną na jednej górze, o której ci powiem. |
551 | GEN 22:3 | Abraham wstał więc wcześnie rano, osiodłał swego osła i wziął ze sobą dwóch służących i swego syna Izaaka, narąbał drew na ofiarę całopalną, wstał i poszedł na miejsce, o którym mu Bóg powiedział. |
554 | GEN 22:6 | Wziął więc Abraham drwa na ofiarę całopalną i włożył je na swego syna Izaaka, a sam wziął do ręki ogień i nóż i poszli obaj razem. |
555 | GEN 22:7 | I Izaak powiedział do swego ojca Abrahama: Mój ojcze! A on odpowiedział: Oto jestem, mój synu. I Izaak zapytał: Oto ogień i drwa, a gdzie jest baranek na ofiarę całopalną? |
556 | GEN 22:8 | Abraham odpowiedział: Bóg sobie upatrzy baranka na ofiarę całopalną, mój synu. I szli obaj razem. |
561 | GEN 22:13 | A Abraham podniósł swe oczy i spojrzał, a oto za nim baran zaplątał się rogami w zaroślach. Abraham poszedł więc i wziął barana, i złożył go na ofiarę całopalną zamiast swego syna. |
570 | GEN 22:22 | I Keseda, Chazo, Pildasza, Jidlafa i Betuela. |
580 | GEN 23:8 | I powiedział do nich: Jeśli zgadzacie się, abym pochował moją zmarłą sprzed mojego oblicza, posłuchajcie mnie i wstawcie się za mną do Efrona, syna Sochara; |
582 | GEN 23:10 | A Efron siedział wśród synów Cheta. Odpowiedział więc Efron Chetyta Abrahamowi w obecności synów Cheta i wszystkich, którzy wchodzili w bramę jego miasta: |
585 | GEN 23:13 | I powiedział do Efrona w obecności ludu tej ziemi: Raczej jeśli się da, proszę, posłuchaj mnie. Dam ci pieniądze za pole, weź je ode mnie, a pochowam tam moją zmarłą. |
586 | GEN 23:14 | Efron odpowiedział Abrahamowi: |
588 | GEN 23:16 | I Abraham wysłuchał Efrona. Odważył więc Abraham Efronowi srebro, które ten wymienił w obecności synów Cheta: czterysta syklów srebra, jakie były w obiegu u kupców. |
589 | GEN 23:17 | Tak więc pole Efrona, które jest w Makpelu naprzeciw Mamre, pole i jaskinia, która na nim jest, i wszystkie drzewa, które były na polu i wkoło na wszystkich jego granicach, przeszły; |
663 | GEN 25:4 | Synami Midiana byli: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. Wszyscy oni byli synami Ketury. |
668 | GEN 25:9 | I jego synowie, Izaak i Izmael, pochowali go w jaskini Makpela, na polu Efrona, syna Sochara Chetyty, które było naprzeciwko Mamre; |
674 | GEN 25:15 | Chadar, Tema, Jetur, Nafisz i Kedma. |
756 | GEN 27:28 | Niech Bóg da ci z rosy nieba i żyzność ziemi oraz obfitość zboża i wina. |
839 | GEN 30:8 | Wtedy Rachela powiedziała: Dzielnie walczyłam z moją siostrą i zwyciężyłam. I nadała mu imię Neftali. |
855 | GEN 30:24 | Nadała mu imię Józef i powiedziała: Niech PAN da mi drugiego syna. |
856 | GEN 30:25 | Gdy Rachela urodziła Józefa, Jakub powiedział do Labana: Puść mnie, abym wrócił do mego miejsca i do mojej ziemi. |
901 | GEN 31:27 | Dlaczego potajemnie uciekłeś i wykradłeś się ode mnie, i nic mi nie powiedziałeś, abym mógł wyprawić cię z radością, z pieśniami, z bębnem i harfą? |
928 | GEN 31:54 | Potem Jakub złożył na wzgórzu ofiarę i wezwał swych braci do jedzenia chleba. Jedli więc chleb i nocowali na tym wzgórzu. |
963 | GEN 33:2 | I postawił na przodzie służące i ich dzieci, za nimi Leę i jej dzieci, a na końcu Rachelę z Józefem. |
968 | GEN 33:7 | Przybliżyła się też Lea ze swoimi dziećmi i pokłoniły się. Potem przybliżyli się Józef i Rachela i pokłonili się. |
1026 | GEN 35:14 | Potem Jakub postawił pomnik na tym miejscu, gdzie Bóg z nim rozmawiał, pomnik kamienny, i wylał na nim ofiarę z płynów, i polał go oliwą. |
1028 | GEN 35:16 | Potem wyruszyli z Betel i gdy mieli kawałek drogi do Efraty, Rachela zaczęła rodzić, a poród miała ciężki. |
1031 | GEN 35:19 | Tak to umarła Rachela i została pogrzebana na drodze do Efraty, czyli Betlejem. |
1036 | GEN 35:24 | Synowie Racheli: Józef i Beniamin. |
1037 | GEN 35:25 | A synowie Bilhy, służącej Racheli: Dan i Neftali. |
1045 | GEN 36:4 | I Ada urodziła Ezawowi Elifaza, a Basmat urodziła Rehuela. |
1051 | GEN 36:10 | I to są imiona synów Ezawa: Elifaz, syn Ady, żony Ezawa, Rehuel, syn Basmat, żony Ezawa. |
1052 | GEN 36:11 | Synami zaś Elifaza byli: Teman, Omar, Sefo, Gatam i Kenaz. |
1053 | GEN 36:12 | A Timna była nałożnicą Elifaza, syna Ezawa, i urodziła Elifazowi Amaleka. To są synowie Ady, żony Ezawa. |
1056 | GEN 36:15 | To są książęta spośród synów Ezawa, synowie Elifaza, pierworodnego Ezawa: książę Teman, książę Omar, książę Sefo, książę Kenaz. |
1057 | GEN 36:16 | Książę Korach, książę Gatam, książę Amalek. Ci książęta pochodzą z Elifaza, w ziemi Edom, to są synowie Ady. |
1064 | GEN 36:23 | Synowie zaś Szobala: Alwan, Manachat, Ebal, Szefo i Onam. |
1086 | GEN 37:2 | To są dzieje rodu Jakuba: Gdy Józef miał siedemnaście lat, pasł stada ze swoimi braćmi; młodzieniec był z synami Bilhy i z synami Zilpy, żony swego ojca. I Józef donosił ojcu o ich złej sławie. |
1087 | GEN 37:3 | A Izrael kochał Józefa najbardziej ze wszystkich swoich synów, bo urodził mu się w starości. I zrobił mu szatę wielobarwną. |
1088 | GEN 37:4 | Gdy jego bracia widzieli, że ojciec kocha go bardziej niż wszystkich jego braci, znienawidzili go i nie potrafili przyjaźnie z nim rozmawiać. |
1089 | GEN 37:5 | Pewnego razu Józefowi przyśnił się sen, a gdy opowiedział go swoim braciom, tym bardziej go znienawidzili. |
1097 | GEN 37:13 | I Izrael powiedział do Józefa: Czy twoi bracia nie pasą trzody w Sychem? Chodź, a poślę cię do nich. A on odpowiedział: Oto jestem. |
1101 | GEN 37:17 | Człowiek ten odpowiedział: Odeszli stąd, bo słyszałem, jak mówili: Pójdźmy do Dotan. I Józef poszedł za swoimi braćmi i znalazł ich w Dotan. |
1107 | GEN 37:23 | Gdy Józef przyszedł do swoich braci, obdarli go z jego szaty, z szaty wielobarwnej, którą miał na sobie. |
1112 | GEN 37:28 | A gdy przechodzili Midianici, kupcy, wyciągnęli Józefa ze studni i sprzedali go Izmaelitom za dwadzieścia srebrników, a oni zaprowadzili Józefa do Egiptu. |
1113 | GEN 37:29 | Gdy Ruben wrócił do tej studni, Józefa już w studni nie było. I rozdarł swoje szaty. |
1115 | GEN 37:31 | Wtedy wzięli szatę Józefa, zabili kozła i umoczyli szatę we krwi. |
1117 | GEN 37:33 | A on rozpoznał ją i powiedział: To jest szata mego syna, pożarł go zły zwierz. Józef na pewno został rozszarpany. |
1120 | GEN 37:36 | A Midianici sprzedali Józefa do Egiptu Potifarowi, dworzaninowi faraona, dowódcy straży. |
1149 | GEN 38:29 | Gdy on cofnął swoją rękę, oto wyszedł jego brat i powiedziała: Jak się przedarłeś? Na tobie niech będzie rozerwanie. I nadała mu imię Peres. |
1151 | GEN 39:1 | A Józef został zaprowadzony do Egiptu. I Potifar, dworzanin faraona, dowódca straży, Egipcjanin, kupił go od Izmaelitów, którzy go tam zaprowadzili. |